Ετικέτες

, , , , , ,

ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ

Mε τον από 2/5/2013 θάνατο της Κλεοπάτρας (Πατρούλας) Χα. Αντωνίου Μίχα, το γένος Λεωνίδα και Μίνας Καμπάνη, η συμβολαιογράφος Ν. Ερυθραίας Ευαγγελία Εμμ. Καραλάκη, αιτήθηκε, ενώπιον του ειρηνοδικείου Αμαρουσίου, να καταστήσει δημόσια την από 21/7/2008 και με αριθ. 20587 διαθήκη, που συνέταξε η Πατρούλα Καμπάνη – Μίχα, ενώπιον της ανωτέρω συμβολαιογράφου.

Το ειρηνοδικείο Αμαρουσίου με το υπ αριθ. 69/17-6-2013 πρακτικό του
κατέστησε την ανωτέρω διαθήκη δημόσια. Στο φύλλο 2 και στην παράγραφο 3 η διαθέτρια παραγγέλλει: «Τη βίλλα επί της οδού Κοκκινάκη 5, στην Κηφισιά, την αφήνω στο Δήμο Κηφισιάς, για Δημαρχιακό Μέγαρο ή παιδικό σταθμό ή πολιτιστικό κέντρο με όρους, α) να μην κατεδαφιστεί β) να μην πουληθεί γ) να συντηρείται με την επίβλεψη της κ. Αγγελικής Κασινέση και Μαρίας Σταυρινού. Τη βίλλα αφήνω στη μνήμη του συζύγου μου Αντωνίου Μίχα προς τούτο δε επιθυμώ να αναρτηθεί σχετική καλαίσθητη πινακίδα».

Αυτά, λοιπόν, παραγγέλλει η διαθέτρια και ορθώς, το λόγο τώρα έχει ο Δήμαρχος Κηφισιάς, που νομίζω πως του λύνονται τα χέρια να εξυπηρετήσει κάποιες λειτουργίες σοβαρές στο Δήμο μας. Οφείλω να ομολογήσω, τη χαρά που αισθάνθηκα όταν το πρωί της Τετάρτης (31/7) ο Δήμαρχος Κηφισιάς, σε τηλεφωνική μας συνομιλία μου ανέφερε για τη βίλλα, της οδού Κοκκινάκη 5 και το γεγονός ότι ήδη είναι ιδιοκτησία του Δήμου.

Με τη βίλλα της οδού Κοκκινάκη αριθ. 5 και τους ιδιοκτήτες αυτής, από παιδάκι, με συνδέουν πολλά, καθώς και με την οικονόμο του σπιτιού Ελένη Λιβιεράτου, το σύζυγό της Λουκά καθώς και την κόρη του Ιωάννα. Ο πατέρας μου είχε προσφέρει πολλές φορές τις κηπουρικές του γνώσεις για τον υπέροχο κήπο που είχε η βίλλα. Δε θα ξεχάσω τις ωραίες φράουλες που τους είχε φυτέψει ο πατέρας μου στο πίσω μέρος της βίλλας, μέσα σε θερμοκήπιο. Η βίλλα είχε –φαντάζομαι να υπάρχει και τώρα μια ωραία πισίνα, όπου τους καλοκαιρινούς μήνες έπαιρνα το μπάνιο μου (όταν οι ιδιοκτήτες δεν ήταν εκεί, μια και συνήθως βρισκόντουσαν στην Άνδρο).

Τους χειμερινούς μήνες, που κατά κανόνα η Πατρούλα με το σύζυγό της, τους περνούσαν στην Ελβετία, εγώ πολλά μεσημέρια, μέχρι το απόγευμα έμενα κοντά στην κα Λένη, την οικονόμο, γιατί οι γονείς μου δούλευαν στα κτήματα και τις καλλιέργειες του πατέρα μου, που είχε ανά την Κηφισιά κι έτσι η μητέρα μου με είχε εμπιστευτεί στη φίλη της κα Λένη.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, που με συνδέουν με τη βίλλα και τους ανθρώπους της, δημοσιεύω μια φωτογραφία, τραβηγμένη στον κήπο, επί της οδού Κοκκινάκη, από τα γενέθλια της Ιωάννας ( κόρη της οικονόμου, όπως σας έχω πει). Στα γενέθλια αυτά είναι η αλησμόνητη μάνα μου, Φωτεινή, όρθια πρώτη από αριστερά, από δεξιά στη δεύτερη σειρά όρθιος, δεύτερος από δεξιά, είναι ο γράφων, με παπιγιόν και δίπλα μου τρίτος από δεξιά, ο πολύ αγαπητός και παιδικός μου φίλος Μανώλης Φ.  Αναγνωστάκης.

Τώρα, σε σένα ο λόγος Δήμαρχε, για τη γρήγορη αξιοποίησή της γιατί όπως ξέρεις, αν δεν αξιοποιηθούν εντός τριετίας, η δωρεά περνάει στο χαμόγελο του παιδιού.

του Κωνσταντίνου Δροσινού

από την εφημερίδα «Κηφισιά»

http://www.kifisianews.gr/images/stories/PDF/2013/kifisia1192.pdf

Advertisements