Ετικέτες

, , , , , , , , ,

AMARYLLIS

Ο ποιητής, πεζογράφος και δημοσιογράφος Γεώργιος Δροσίνης γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1859, σ” ένα αρχοντικό της Πλάκας. Καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών του Μεσολογγίου.

Ο παππούς του Δροσίνη Γιώργης Καραγιώργης, σκοτώθηκε στην ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου το 1826. Ο πατέρας του Χρήστος, ήταν ανώτατος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών. Ο Δροσίνης θεωρούσε τον πατέρα του σαν τον μεγάλο αφέντη, επειδή ήταν εγγονός του Γενάρχη τους του Καπετάν Αναστάση Δροσίνη του Πρωτοκλέφτη των Αγράφων. Τον αγαπούσε σαν τον θεό της Αγάπης. Η μητέρα του ήταν η Αμαλία Πετροκόκκινου. Η οικογένειά της κατέβηκε στην Ελλάδα μαζί με τον Καποδίστρια. Προσέφερε πολλά στον αγώνα για την ανεξαρτησία του Έθνους.

Χάρη στη φιλομάθειά του, αλλά και στις οικονομικές δυνατότητες που είχαν οι γονείς του, σπούδασε νομικά και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στη συνέχεια Ιστορίας της Τέχνης στη Λειψία, στη Δρέσδη και στο Βερολίνο.

vivliothiki-drosini-kifisia

Από το 1889 ως το 1897 υπήρξε διευθυντής του περιοδικού Εστία, που ο ίδιος μετέτρεψε σε εφημερίδα το 1894. Την ίδια περίοδο ίδρυσε και διηύθυνε τα περιοδικά Εθνική Αγωγή και Μελέτη, καθώς και το ετήσιο Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος. Το 1899 μαζί με τον Δημήτριο Βικέλα ίδρυσαν το Σύλλογο προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, που εξέδωσε λογοτεχνικά έργα, λαογραφικές και άλλες μελέτες. Το 1901 ίδρυσε τις σχολικές βιβλιοθήκες και το 1908 το εκπαιδευτικό μουσείο. Συνέβαλε, επίσης, στην ανέγερση του Οίκου Τυφλών, της Σεβαστοπούλειας Επαγγελματικής Σχολής και της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας.

drossinis_museum_10

Από το 1914 ως το 1923 διετέλεσε τμηματάρχης Δημοτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη σύνταξη του Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας και στην εφαρμογή του εκπαιδευτικού προγράμματος του Ελευθέριου Βενιζέλου. Το 1924, υπό τη διεύθυνσή του, οργανώθηκε το Μουσείο Κοσμητικών Τεχνών. Έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της το 1926, διατέλεσε ο πρώτος Γραμματέας των Δημοσιευμάτων του Ιδρύματος (1926-1928) και τιμήθηκε με το Αριστείο των Γραμμάτων και Τεχνών.

Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1879 με ποιήματά του στα περιοδικά Ραμπαγάς και Μη Χάνεσαι. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο Ιστοί Αράχνης, η σταδιοδρομία του, όμως, ως νέου ποιητή άρχισε το 1884 με τη συλλογή Ειδύλλια.

Ποιητής της νέας αθηναϊκής σχολής -όπως και ο Κωστής Παλαμάς, με τον οποίο υπήρξε στενός φίλος- χρησιμοποίησε τη δημοτική γλώσσα από τις πρώτες του δημιουργίες και άντλησε στοιχεία από τα δημοτικά τραγούδια και τη λαϊκή παράδοση. Ως πεζογράφος, χρησιμοποίησε αρχικά την καθαρεύουσα, για να στραφεί κι εκεί αργότερα στη δημοτική, με το διήγημά του Το βοτάνι της αγάπης (1901).

Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1951, στην Κηφισιά την οποία πολύ αγάπησε.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΔΡΟΣΙΝΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΛΑ ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ, ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ Ο ΔΡΟΣΙΝΗΣ

Στην «Είσοδο του κτηρίου» υπάρχουν μερικά βιβλία γενικού ενδιαφέροντος απο την βιβλιοθήκη του ποιητή. Ακόμα τα τεύχη του Περιοδικού ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ ( την περίοδο που το διεύθυνε ο Γρ.Ξενόπουλος με την συμμετοχή ή αναφορά Δροσίνη ). Στη συνέχεια, μια μεγάλη ελαιογραφία στις αντίστοιχες διαστάσεις του αντιγράφου φωτοτυπία που υπάρχει στον Παρνασσό με τίτλο « Οι Ποιητές στον Παρνασσό».

Ο πρώτος όροφος χωρίζεται σε τρία δωμάτια τα οποία αντιστοιχούν σε τρείς διαφορετικές ενότητες:

Α) Δεξιά είναι το Πνευματικό δωμάτιο το οποίο περιέχει όλο το έργο του ποιητή ως συγγραφέα, συνεργάτη και επιμελητή εκδότη, δημοσιογράφο στο περιοδικό ΕΣΤΙΑ. Υπάρχει μια πλήρης συλλογή του περιοδικού ΕΣΤΙΑ, από τις πρώτες ημέρες εκδόσεως κάτω απο την επίβλεψη του Κασδόνη, στην συνέχεια του Δροσίνη σε συνεργασία με τον Πολίτη και τέλος υπο τον πλήρη έλεγχο του Δροσίνη. Αντικείμενα και φωτογραφίες της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ ( 7ο φύλλο ).

Το δωμάτιο φιλοξενεί ακόμα συλλογή απο παρτιτούρες, μελοποιημένα ποιήματα του Δροσίνη, χειρόγραφα, αλληλογραφία, συλλογή απο εφημερίδες ξένες όπως και ελληνικές. Μερικές απο τις σημαντικότερες συλλογές είναι η σειρά Κοκκινα Βιβλία του Σ.Ω.Β, τα Πρασινα Εθνικά Δημοσιεύματα, Ιστορική και Λαογραφική Βιβλιοθήκη, Μουσικό Λαογραφικό Αρσείο, Μελέτη και παρουσίαση της σειράς του ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ και άλλα απο τις δικές του εκδόσεις το ΑΣΤΥ.

Κλείνοντας αναφέρουμε μια επιστολή του Αθανασακή Προέδρου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Παράσημο της Λεγεώνος της Τιμής από την Γαλλία όπως και διάφορα προσωπικά αντικείμενα του ποιητή.

Β) Το αριστερό δωμάτιο έχει μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βιβλία αφιερωμένα στον ποιητή ή τα οποία περιέχουν εκτενείς αναφορές στην δράση και την ζωή του. Πολλά προσωπικά του αντικείμενα είναι εκτεθειμένα σχετικά με τα ενδιαφέροντα του όπως ψάρεμα, συλλογές κ.α., φωτογραφίες απο την προσωπική του ζωή και το πατρικό του σπίτι στην Πλάκα, ενα κέντημα της μητέρας του, η διαθήκη του και το πιστοποιητικό θανάτου του.

Ενα μεγάλο μέρος παρουσιάζει το έργο του στο Υπουργείο Παιδείας:την καθιέρωση της Γυμναστικής Εορτής της σημαίας, την Σχολική Υγιεινή, Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας, Τζαμί Τζισταράκη-πρώτο Λαογραφικό Μουσείο-Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών Ιδρυτικό μέλος της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΉΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, γραμματέας των Θετικών και των Καλων Τεχνων στον Παρνασσό, Πρώτος Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνων. Τέλος η συμβολή του στην δημιουργία της Σχολής Τυφλών σε συνεργασία με βοήθεια του Σ.Ω.Β, το εκπαιδευτικό Συνέδριο-Μουσείο, την Σεβαστουπούλειο Σχολή και την Πρώτη Τεχνική Σχολή το 1911.

Πριν προχωρήσουμε στο επόμενο δωμάτιο δεν πρέπει να παραλείψουμε την αναφορά που γίνεται στο μεγάλο έργο του ποιητή για την δημιουργία του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, στα Αρχεια του Κράτους, στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στο Λαογραφικό Αρχείο, στην επιτυχία της εισόδου της Ελλάδας στην Διεθνή Ένωση της Βέρνης, στα θέατρα, στις Βιβλιοθήκες, στο Ωδείο της Θεσσαλονίκης κ.α. Εκτενής παρουσίαση γίνεται για την προσφορά του Δροσίνη στο σχολικό βιβλίο με το πρώτο αναγνωστικό και μια μεγάλη συλλογή αναγνωστικών από πολλά μέρη του Ελληνισμού. Ο Δροσίνης ήταν ο πρώτος που παρουσίασε το έργο επωνύμων ποιητών,πεζογράφων και ιστορικών στα σχολικά βιβλία!

Τέλος εκτεθειμένα είναι το ομοίωμα του ποιητή καθισμένος σε μια πολυθρόνα, αντίγραφο του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου με την ιστορία του καθώς περιέχεται σε απόσπασμα του Δροσίνη.

Γ) Το τρίτο και τελευταίο δωμάτιο είναι το λαογραφικό. Οι πρωταγωνιστές των έργων του φιλοξενούνται σε μια προσπάθεια αναβίωσης των εικόνων που είχε ο ποιητής κατά την διάρκεια της συγγραφής του.

Αρχίζοντας απο αριστερά με φωτογραφίες και κείμενα παρουσιάζεται το βιβλίο «Αγροτικές Επιστολές» με κεντρική ιδέα την περιγραφή της τέλειας γυναίκας κατά τον Γ.Δροσίνη, της Αμαρυλλίδας του, της οποίας πλήρης περιγραφή γίνεται με την παρουσίαση της μιας κούκλας αντίγραφο.Στην συνέχεια βλέπουμε ενα άλμπουμ απο 100 εικόνες που περιγράφει μια εργασία που έκανε ο ποιητής στα φοιτητικά του χρόνια στην Λειψία. Η εργασία ονομάζεται «Πινακοθήκη της Εστία» και είχε δωθεί ως δώρο σε βασιλείς και διακεκριμένους άρχοντες.

Το επόμενο απόσπασμα που παρουσιάζεται είναι απο το ποίημα του Δροσίνη «Ανθισμένη Αμυγδαλιά», εμπνευσμένο απο την ξαδέλφη του Δροσίνα Δροσίνη Μελετοπούλου το οποίο συνοδεύεται απο ενα ακριβές αντιγραφο της φωτογραφίας της εξαδέλφης του με την στολή του Αρσακείου. Ακολουθεί ένα ομοίωμα του Αθανάσιου Διάκου με μια συλλογή βιβλίων αφιερωμένο στην προσφορά του στο έθνος, ο παπούς καθισμένος με το εγγόνι καθώς του διηγήται το Παραμύθια, ένα μικρό κιόσκι  που αντιπροσωπεύει απόσπασμα του Μυθιστορήματος Έρση με έμφαση στο ποίημα Ευμορφούλα το αγαπημένο του ποιητή. Στη συνέχεια βλέπουμε το καναπεδάκι της Καίτης Μάνου με διάφορες φωτογραφίες της που μιλούν για την Μούσα του Δροσίνη στα 70 του χρόνια.

Ολοκληρώνοντας, βρίσκουμε το τελευταίο βιβλίο του Δροσίνη «Ειρήνη» το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το 1945 και αναφέρεται στον πόλεμο του ’40 και είναι το τελευταίο του μυθιστόρημα. Τα «Σκόρπια Φύλλα της Ζωής μου» όπως και αντίγραφο του «Ημερολογίου» του ποιητή είναι επίσης δυο κόμματια που συμπληρώνουν την συλλογή του Μουσείου Δροσίνη.

Advertisements