Ετικέτες

, , , , , ,

antallaktikivivliothikiadeia Το παρακάτω άρθρο είναι αφιερωμένο στις εναλλακτικές βιβλιοθήκες και συγκεκριμένα στην ανοικτή, εναλλακτική, ανταλλακτική βιβλιοθήκη της Κηφισιάς που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Λεβίδου και Κασσαβέτη.

Η έμπνευση της κατασκευής ανήκει σε δύο αρχιτέκτονες, τον Ελευθέριο Αμπατζή και την Ειρήνη-Αιμιλία Ιωαννίδου και έχει σα σκοπό την επικοινωνία των πολιτών μέσω ανταλλαγής βιβλίων που θα πηγαίνουν και θα έρχονται διαμέσου της βιβλίοθήκης, η οποία-όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες- έχει μέγεθος τηλεφωνικού θαλάμου και είναι εφοδιασμένη με προθήκες που προστατεύονται και κλείνουν με πλέξι-γκλας πορτάκια. Στα συν προστίθεται ότι λειτουργεί όπως θα αναμενόταν άλλωστε επί 24ωρου βάσεως και φωτίζεται το βραδυ μέσω φωτοβολταϊκών πάνελ.

Αρχικά θέλω να τονίσω ότι η ιδέα είναι συγκλονιστική και εμπνευσμένη. Τα παιδιά, με τη βοήθεια των χορηγών και του Δήμου έκαναν καταπληκτική δουλειά, προσφέροντας στο Δήμο Κηφισιάς ένα πραγματικό κόσμημα. Το γεγονός ότι η λειτουργία μιας τέτοιας κατασκευής επαφίεται αποκλειστικά και μόνο στην καλή διάθεση του πολίτη, τη μετατρέπει σε δείκτη τόσο κοινωνικής όσο και εγκεφαλικής και ατομικής ωρίμανσης, δείχνοντας την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η ανθρωπότητα στο μέλλον. Όμως δε φτάνει μόνο να θέλουμε μερικά πράγματα. Πρέπει να είμαστε και άξιοι γι αυτά.

Αυτό που καταθέτω εδώ και το θεωρώ αρκούντως σημαντικό είναι η επίσκεψή μου στη βιβλιοθήκη. Άκουγα εδώ και πολύ καιρό για την ύπαρξή της και ήθελα επιτέλους πραγματικά να τελέσω «αυτοψία» και-γιατί όχι;- να δανειστώ κι ένα βιβλίο.

Καθώς θεώρησα φρόνιμο να κάνω ανταλλαγή, κατέβηκα στον κάτω όροφο του σπιτιού μου όπου βρίσκεται η δική μου βιβλιοθήκη και άρχιζα να ψάχνω ποιο βιβλίο θα άφηνα στη θέση αυτού που θα δανειζόμουν. Αυτή θα ήταν και η μικρή μου συνεισφορά στο όλο εγχείρημα. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα πολύ να βρω τι θα πάρω μαζί μου, καθώς διακατέχομαι από το σύνδρομο του βιβλιοφάγου που δε θέλει να αποχωριστεί τα βιβλία του. Μιας και κάνω προσεκτικές επιλογές στα βιβλία που αγοράζω, η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να «διώξω» κανένα.

Επίσης, δεν μού έκανε καθόλου καλή αίσθηση να δώσω κάποιο τυχαίο βιβλίο που αγόρασα σε μια εφημερίδα. Θεωρούσα ότι το βιβλίο που θα αφήσω θα πρέπει να είναι αντάξιο της αποστολής του: να εφοδιάσει δηλ την εναλλακτική βιβλιοθήκη.
Έτσι, την περασμένη Τρίτη, 12/2/2014, κατηφόρισα για το κέντρο της Κηφισιάς. Το βιβλίο που είχα πάρει μαζί μου λεγόταν «The Fall of Hyperion». Ένα βιβλίο του Dan Simmons, στην αγγλική γλώσσα. Είχα διαβάσει ήδη το πρώτο του βιβλίο, «Hyperion» το οποίο βρήκα πολύ καλό. Το «The Fall…» με ξένισε λίγο λόγω του ότι άλλαξε ελαφρώς έναν από τους κεντρικούς χαρακτήρες, το διαβόητο Shrike, ένα μεταλλικό Δαίμονα. Βέβαια αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη. Όπως και να χει, αποφάσισα να το καταθέσω στη δανειστική βιβλιοθήκη.

Όταν έφτασα στη διασταύρωση Λεβίδου και Κασσαβέτη, είδα από μακριά τη βιβλιοθήκη. Αμέσως μια αίσθηση απογοήτευσης με κυρίευσε. Η βιβλιοθήκη φαινόταν εντελώς άδεια. Έστεκε εκεί δα μόνη, ανάμεσα στην πολυκοσμία των Καφέ, χωρίς να επικοινωνεί με κανέναν. Καθώς πλησίαζα, διέκρινα τελικά κάποια βιβλία τοποθετημένα στις προθήκες και αναθάρρησα. Όμως όταν έφτασα στο σημείο, η απογοήτευσή μου όχι μόνο επανήλθε αλλά απλώθηκε ακόμη περισσότερο. Γυρνώντας γύρω-γύρω όλα τα ράφια, φωτογράφισα στην κυριολεξία ένα προς ένα τα «βιβλία» που φιλοξενούνταν εκεί. Παρακάτω παραθέτω τη λίστα των βιβλίων που βρήκα και ο αναγνώστης του άρθρου μπορεί να ανατρέξει στις φωτογραφίες για του λόγου το ασφαλές:

Ένα sticker του Παναθηναϊκού
Μια διαφημιστική collection του Swatch
ένας οδηγός αγοράς (business guide) του Πειραιά
διαφημιστικό της COCO-MAT
ένα εγχειρίδιο κασετοφώνου
ένα παλιό τεύχος του ΓΑΙΟΡΑΜΑ
ένα βιβλίο αναφερόμενο στο “Velvet Antler”, θεραπευτική ουσία που απαντάται στην Κινέζικη Ιατρική
ένα βιβλίο που τιτλοφορούνταν «The Natural Cure To Baldness»

Αν προσέξει κανείς τη λίστα μπορεί να βγάλει μερικά πολύ χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με την ιδέα που έχουν οι χρήστες για τη συγκεκριμένη βιβλιοθήκη, για το τι θεωρούν βιβλίο, για τον τρόπο που φέρονται σε ένα δημιούργημα, η «υγεία» του οποίου επαφίεται καθαρά σ’ αυτούς όπως και σε κάθε άλλον χρήστη- πολίτη. Εγώ θα προσέθετα ότι η ποσότητα αλλά και το είδος των τεμαχίων που βρίσκει κανείς στη βιβλιοθήκη της Κηφισιάς αυτή τη στιγμή καταμαρτυρεί το βαθμό στον οποίο έχει πλησιάσει η κοινωνία τον αρχικό ανθρωπιστικό της στόχο που αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου και δεν ήταν άλλος από την κοινωνική και ατομική και πνευματική ωρίμανση των ατόμων που απαρτίζουν το συγκεκριμένο κοινωνικό σύνολο.

Παρόλα αυτά, επειδή είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος, πιστεύω ότι το εγχείρημα αυτό μπορεί να πετύχει και, γι αυτό, καλώ όλους, Κηφισιώτες και μη, να στηρίξουν την τόσο σημαντική και ρηξικέλευθη προσπάθεια δυο ατόμων που οραματίστηκαν έναν άλλο κόσμο.

Τέλος, για να φέρω και μια καλή είδηση από το «ρεπορτάζ» μου, αν εξαιρέσει κανείς το στικεράκι του Παναθηναϊκού στο εσωτερικό κάποιας προθήκης (εξάλλου κ αυτό είναι σημείο πολιτισμού με την ευρύτερη έννοια!), η βιβλιοθήκη στο σύνολό της ήταν ακέραιη και δίχως ίχνος βανδαλισμού.

Τελικά, τα συμπεράσματα είναι δικά σας.

Δ.Μ.

από το http://www.typoskifisias.gr/2011-03-16-14-59-05/39-2011-03-10-13-44-27/9842-2014-02-17-10-47-38

Advertisements