Ετικέτες

, , , ,

ΚΑΤΟΧΗ ΓΕΡΜΑΝΩΝΗ κορυφαία πράξη παθητικής αντιστάσεως του Ελληνικού λαού, και πιο συγκεκριμένα του λαού της Αθήνας και του Πειραιώς, στη διάρκεια της Ελληνικής κατοχής, και μια από τις πιο σημαντικές σε ολόκληρη την Ευρώπη, τιμάται το διήμερο 24-25 Φεβρουαρίου, από όσους βεβαίως θυμούνται την επέτειο αυτή.

Πιο συγκεκριμένα, σαν σήμερα το 1943, ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά ολοκλήρωσε την σημαντικότερη πράξη παθητικής αντιστάσεως κατά των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών, ολοκληρώνοντας αγωνιστικά τη διήμερη παλλαϊκή, γενική, απεργία εναντίον του μέτρου της πολιτικής επιστρατεύσεως που είχαν εξαγγείλει οι κατακτητές.

Βάσει του προαναφερθέντος «μέτρου», όλοι οι κάτοικοι της χώρας, ηλικίας από 16 έως 45 ετών, ήταν υποχρεωμένοι να αναλάβουν υποδεικνυόμενη από τις αρχές κατοχής εργασία και εκτός του τόπου κατοικίας τους, συγκροτημένοι σε συμβιωτικές ομάδες εργασίας εντός στρατοπέδων. Με άλλα λόγια, το μέτρο αυτό έπληττε το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού, καθώς ο κίνδυνος της μαζικής αποστολής Ελλήνων στα εργοστάσια της Γερμανίας ήταν πλέον ορατός, προκειμένου να αντικαταστήσουν τους Γερμανούς εργάτες, οι οποίοι θα στέλνονταν ως στρατιώτες στο Ανατολικό Μέτωπο.

Μόλις έγινε γνωστό το συγκεκριμένο μέτρο, με την υπογραφή του σχετικού διατάγματος, η αντίδραση του Αθηναϊκού λαού ήταν άμεση και δυναμική. Εξαγγέλθηκε διήμερη, παλλαϊκή, γενική απεργία για τις 24 και 25 Φεβρουαρίου 1943, η οποία είχε τεράστια συμμετοχή και επιτυχία. Στο συλλαλητήριο που ακολούθησε περισσότεροι από 50.000 απεργοί κατέλαβαν το γραφείο του δοσίλογου πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου, που βρισκόταν στο κτίριο των Παλαιών Ανακτόρων, και τα έκαναν… «λαμπόγυαλο», σπάζοντας γραφεία, έπιπλα κ.λπ. Επίσης κατέλαβαν «δι’ εφόδου» το Υπουργείο Εργασίας, που βρισκόταν στη γωνία Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας στα Εξάρχεια με αντικειμενικό σκοπό να κάψουν τα αρχεία που ήταν εγγεγραμμένοι κατά κλάδους οι εργάτες.

Τελικώς πέτυχαν απολύτως αυτόν τον βασικό αντικειμενικό τους σκοπό, παρά το γεγονός ότι η διλοχία των Ιταλών Καραμπινιέρων, που το υπεράσπιζαν, πυροβόλησαν στο ψαχνό, σε μια προσπάθειά τους να αποτρέψουν την κατάληψη του Υπουργείου, που κόστισε στους διαδηλωτές τέσσερις νεκρούς και 59 τραυματίες. Για να είναι δε σίγουροι για το αποτέλεσμα πυρπόλησαν και το κτίριο. Ακολούθησαν και άλλες απεργίες όλων σχεδόν των επαγγελματικών κλάδων.

Στον Πειραιά οι διαδηλωτές κατέλαβαν και έκαψαν επίσης το παράρτημα του Υπουργείου Εργασίας του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας. Αποτέλεσμα αυτών των συνδυασμένων ενεργειών ήταν τελικώς οι Γερμανοί να το πάρουν απόφαση ότι Έλληνες εργάτες δεν θα δούλευαν στην Γερμανία και να ανακαλέσουν έτσι το σχετικό διάταγμα, το οποίο μάλιστα σε μία καθαρά συμβολική ενέργεια, αποσύρθηκε ακριβώς ένα μήνα αργότερα, στις 25 Μαρτίου 1943, ανήμερα της Εθνικής μας επετείου.

Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιώς είχε και πάλι κερδίσει!

από το http://www.parapolitika.gr/parapolitikablog/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1/%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%85%CF%86%CE%B1%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B7

Advertisements