Ετικέτες

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

KATAPATHSH EKTASHS DHMOY KHFISIAS STH NEA KHFISIA

Από την εφημερίδα Κηφισιά, άρθρο του Κωνσταντίνου Δροσινού στις 14 Φεβρουαρίου που δημοσιεύθηκε με άλλο τίτλο

Είχα ετοιμάσει κάποιο άλλο θέμα να σας παρουσιάσω την εβδομάδα αυτή, αλλά δυστυχώς με την επικαιρότητα των γεγονότων έκρινα ότι θα έπρεπε να το παραμερίσω και να ασχοληθώ με ένα σημαντικό θέμα, που ταλανίζει το Δήμο μας και κάποιους ανθρώπους, εδώ και 17 χρόνια!

Όπως είναι γνωστό, υπηρέτησα στο Δήμο Κηφισιάς, κοντά στις 4 δεκαετίες και η υπόθεση του Ο.Τ. 510, τα μισά από αυτά σχεδόν τα βίωσα με τον εφιάλτη της υπόθεσης του Ο.Τ. 510. Τώρα σκεφτείτε, αν εγώ το έζησα όπως σας προανέφερα, αντιληφτείτε πώς το έζησαν οι πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης, που δεν ήταν άλλοι από τους Κωνσταντίνο Τασούλα και Ηλία Σπυρόπουλο.

Η λάσπη εναντίον τους με τον τόνο, τον μεν πρώτο τον έσυραν μέχρι τα ευρωπαϊκά Δικαστήρια και προσπάθησαν να τον διασύρουν και στην εκλογική Περιφέρεια -Ιωάννινα-, τον δεύτερο στην τοπική κοινωνία και αμφότερους μέσω των ΜΜΕ.

Αλλά το θράσος περίσσευε στους επίδοξους καταπατητές και τόλμησαν να εγείρουν αγωγές αποζημιώσεων σε βάρος των πρωταγωνιστών (Τασούλα – Σπυρόπουλο) απαιτώντας απ’ αυτούς, από 10.500.000 ευρώ έκαστος, με το αυτό ποσό όμως απειλούσαν και το Δήμο Κηφισιάς, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση όλους μας.
Θα χρειαζόταν κανείς να γράψει -γιατί είναι γεγονός πως τόνοι χαρτί διακινήθηκαν- για την υπόθεση αυτή, ένα ολόκληρο βιβλίο.

Προχθές συνάντησα τον Ηλία Σπυρόπουλο, τον είδα να χαμογελά και ήταν εμφανής η ικανοποίησή του για τη δικαίωση της υπόθεσης αυτής. Μου είπε μόνο τα εξής:
«Κώστα, σε αυτά τα 17 χρόνια, αφιέρωσα 6.500 ώρες εργασίας, εκτός νόμιμου ωραρίου εργασίας και άνευ ουδεμιάς αμοιβής από το Δήμο».

Ο δε κ. Κώστας Δερμετζής, δικηγόρος του Δήμου Κηφισιάς, στην υπόθεση αυτή, την οποία διεκπεραίωσε αισίως (μπράβο του χωρίς να τον γνωρίζω προσωπικά), σε κάποιο σημείο αναφέρει:

«Ο διευθυντής της πολεοδομίας, κ. Ηλίας Σπυρόπουλος, ήταν αυτός που εντόπισε τους επίμαχους κοινόχρηστους χώρους, έθεσε το ζήτημα υπόψη των οργάνων του Δήμου και στη συνέχεια σήκωσε (συχνά με σημαντικό προσωπικό κόστος) το κύριο βάρος της τεχνικής δικαστικής και διοικητικής υποστήριξης του κοινού αγώνα.

Η συνέχεια της διεύθυνσης πολεοδομίας από το 1997 μέχρι σήμερα σήμαινε και τη συνέπεια του Δήμου στη σθεναρή υποστήριξη των δικαίων του. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συστράτευση των μηχανικών και όλων των υπαλλήλων, όχι μόνο της πολεοδομίας, αλλά και της Τεχνικής Υπηρεσίας.

Ήταν οι υπάλληλοι αυτοί οι οποίοι εξέδωσαν αλλεπάλληλες ανακοινώσεις, παραστάσεις και διαμαρτυρίες για την υποστήριξη των δικαίων του Δήμου και κατέθεταν ως μάρτυρες για την υποστήριξη των δικαίων του Δήμου και κατέθεταν και ως τεχνικοί στις πάσης φύσεως δικαστικές και διοικητικές Αρχές, όλα αυτά τα χρόνια. Για τις ενέργειές τους αυτές βρέθηκαν …κατηγορούμενοι!

Μόνο και μόνο για να αθωωθούν πανηγυρικά από το Γ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο, κατά τη δικάσιμο της Μεγάλης Δευτέρας, 29/4/2013, με την πολιτική ηγεσία του Δήμου να καταθέτει από τη θέση των μαρτύρων υπεράσπισης» και παρακάτω αναφέρει:

«Η δικαίωση του Δήμου στην συγκεκριμένη δίκη, με την αμετάκλητη επιδίκαση σ’ αυτών των κοινόχρηστων χώρων της οδού Ιλισίων και της πλατείας Νέας Κηφισιάς, όπως προέκυψε με την πρόσφατη απόφαση 2206/2013 του Αρείου Πάγου, δρομολογεί εξελίξεις, όχι μόνο δικαστικές (αστικές και ποινικές), αλλά και διοικητικές, σε όλες τις συναφείς εκκρεμείς υποθέσεις, οι οποίες είχαν «μπλοκαριστεί» εν αναμονή του αμετάκλητου της εκδίκασης της συγκεκριμένης υπόθεσης».

Σύμφωνοι κ. Δεμερτζή για το ομόθυμο, αλλά δεν μου διαφεύγει της προσοχής και της εκτίμησης, ότι και μέσα στο Δήμο λειτουργούσε –πέμπτη φάλαγγα- σε βάρος του Δήμου και υπέρ των καταπατητών και η οποία αυτή διαφθορά έφθανε μέχρι τα Υπουργεία, σκεφτείτε μέχρι και ο Θόδωρος Κατριβάνος είχε ασχοληθεί με την υπόθεση αυτή, όχι βέβαια υπέρ των συμφερόντων του Δήμου.

Τώρα για να καταλάβουν απλά και πριν κλείσω, οι αναγνώστες μου, το ζουμί αυτής της υπόθεσης, αφορά στην περιοχή της Νέας Κηφισιάς και συγκεκριμένα στην πλατεία Νέας Κηφισιάς, μεταξύ των οδών Ρόδων και Ιλισίων, υπάρχει το περιβόητο Ο.Τ. 510. Το 1996 η πολεοδομία Κηφισιάς, είχε εκδώσει οικοδομική άδεια ανέγερσης εμπορικού κέντρου (αριθμ. αδείας 269/96).

Στις 8/1/1997, με την υπ. αριθμ. 8/8-1-1997 απόφαση Δημάρχου Κηφισιάς, τοποθετείται διευθυντής πολεοδομίας ο Ηλίας Σπυρόπουλος και ανακαλύπτει ότι η υπ’ αριθμ. αδεία 269/96 πάσχει, δηλαδή με λίγα λόγια οι ιδιοκτήτες και κατασκευαστές οικοδομούσαν πάνω στον κοινόχρηστο χώρο του Δήμου, τ.μ. 370, όπου σε ένα έγγραφό του, από 31/10/2008 αναφέρει, προς τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου:

«…από το οποίο προκύπτει ότι η οικοδομική εκμετάλλευση των 370,00 τ.μ. (κοινόχρηστος χώρος της οδού Ιλισίων και της πλατείας της Νέας Κηφισιάς) ανέρχεται σε 185,00 τ.μ. κτιρίου, με χρήσεις «καταστήματα – γραφεία», των οποίων η αξία εκτιμάται κατ’ ελάχιστον στο ποσό των 1.500.000 ευρώ».

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά, μέσα στο Ο.Τ. 510, ο Δήμος Κηφισιάς είναι ιδιοκτήτης δύο οικοπέδων που κι αυτά είχαν καταπατηθεί, δηλαδή καταλαβαίνεται, χορός εκατομμυρίων… που μετά την έκδοση της 2206/16-12-2013 απόφασης ανοίγει ο δρόμος για νε περιέλθουν και τα δύο οικόπεδα του Δήμου μας στην κυριότητα, νομή και κατοχή.

Όπως φαίνεται, μιλάμε για μεγάλη περιουσία του Δήμου.

Δεν θα τελειώσω αν δεν αναφέρω ότι οι Δήμαρχοι, από το 1997 μέχρι σήμερα (Τασούλας, Βάρσος, Χιωτάκης) στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, μαζί με το Δημοτικό Συμβούλιο. Βέβαια, υπήρχαν κάποιοι αφελείς και μοιραίοι που είχαν εντοπιότητα με την περιοχή, δεν γνώριζαν, ούτε ήξεραν ότι στο Ο.Τ. 510 υπήρξε μεγάλη περιουσία του Δήμου, αυτά αδυνάτιζαν με τους χαρακτηρισμούς που ανέφερα πιο πάνω το μέτωπο του αγώνα, αλλά όπως είπαμε αφελείς και μοιραίοι.

Τώρα υπήρχαν και κάποιοι άλλοι, που είχαν κουραστεί από τον τιτάνιο αυτό δικαστικό αγώνα, όπου προέτρεπαν στη ματαίωση ή εγκατάλειψη αυτού του αγώνα και αυτοί αδυνάτιζαν σε κάποιες φάσεις την προσπάθεια του δικαστικού αγώνα, αν και πρέπει να γνώριζαν τα απλά Νομικά. Υπήρχε και μια τρίτη μερίδα που υποστήριζε να εφαρμόσει ο Δήμος τις εντολές του Υπουργείου, δηλαδή τι μας έλεγαν; Να αυτοκτονήσουμε.

Κλείνοντας, προτρέπω και ζητώ από το Δήμαρχο Κηφισιάς κ. Χιωτάκη και το σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου να στείλει το φάκελο αυτό, στο αρμόδιο εισαγγελέα, για τον καταλογισμό των ποινικών και μετά αστικών και διοικητικών ευθυνών.
Ο γράφων δεν είναι αφελής ότι η διαφθορά στο αστικό καθεστώς μπορεί να σβήσει, γιατί είναι σύμφυτο με το σύστημα αυτό.

Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε απέναντι στη διαφθορά και ή δυνατόν να την πατάμε στο κεφάλι.

από το http://www.kifisianews.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=745:merika-symperasmata-meta-ti-dikaiosi-gia-to-o-t-510&Itemid=1196

Advertisements